Refleksja nad losem sportowca w Polsce

Ten kto czytał mojego bloga ten wie, jak trudno jest być sportowcem w Polsce, a szczególnie w dziedzinach jeździeckich ponieważ całe obciążenie finansowe tego sportu spoczywa tylko na rodzinie, a nie jest to tani sport. Wielu z Was ma problem z regularnymi treningami właśnie przez finanse, a spirala kosztów nakręca się tylko wraz z poziomem jeździectwa.

Na początku “kariery” płaci się np 40zł wpisowego za dzień lokalnych zawodów. Trzeba jeszcze jakoś konie zawieźć, przywieźć (najczęściej niedaleko), coś zjeść na zawodach, potrenować przed zawodami. Koszty wydają się wysokie już wtedy. Obecnie gdy startuję wyłącznie w zawodach międzynarodowych koszty stają się kosmiczne. Ostatnie wpisowe w Strzegomiu wynosiło 310 Euro za jednego konia. Plus zawody trwały 4 dni, więc trzeba było gdzieś spać – najtańszy hotel to 50zł za noc za osobę. Często na tak długich zawodach trzeba dokupować siano dla koni (10 Euro kostka), gdy chce się wymienić słomę/trociny to też trzeba zapłacić (60zł belka trocin). Koszt jednych zawodów sięga często opłacie za dwutygodniową wycieczkę do Tajlandii, a w każdym razie przekracza średnią krajową pensję…

Oczywiście do tego potrzebny jest sprzęt, ubrania, oficerki, fraki, nie wspominając o przyczepie do koni czy koniowozie. Tak więc jeśli jest się dzieckiem potentata finansowego, to rozkosznie można się cieszyć jeździectwem bez zmartwień. Dla pozostałych nieunikniony jest tzw SZKLANY SUFIT – bariera nie do przebicia bez znalezienia sponsorów. Dopóki rodzina daje radę podołać kosztom (często z dużymi wyrzeczeniami) jest człowiek sportowcem. Ale jak spojrzycie na liczbę zawodników w kategoriach wiekowych, pierwszy odsiew jest już na poziomie jednej gwiazdki, najczęściej z powodu możliwości technicznych posiadanego konia i sporego kosztu kupienia lepszego (pod względem sportowym). Drugi odsiew następuje w 2 gwiazdkach. Za tydzień mamy Mistrzostwa Polski Młodych Jeźdźców w których wystartuje… 7 zawodników, co jest na tym poziomie sporą grupą… I znowu po pierwsze chodzi o możliwości konia, ale również o koszty zawodów i treningów etc.

Na poziomie trzech gwiazdek szklany sufit jest już potrójny i hartowany ogniem. Konie o możliwościach sportowych trzech gwiazdek kosztują ogromne pieniądze, np w Niemczech jest to kwota 100 tys zł i więcej za młodego konia z potencjałem ale bez doświadczenia. Potem trzeba go utrzymać i doprowadzić to tych trzech gwiazdek. I znowu przy nagrodach w zawodach WKKW CIC2* sięgających max 500 Euro za pierwsze miejsce (nieco ponad koszt wpisowego), nie ma opcji aby w jakikolwiek sposób zarobić sportem na… sport, jeśli nie ma się własnego ośrodka jeździeckiego i nie jest się trenerem.

Dlatego każdy sponsor, który pomoże młodemu zawodnikowi w uprawianiu sportu jest na wagę złota! Mam to szczęście, że wspiera mnie marka, którą od zawsze bardzo, bardzo cenię. Pewnie wiecie, że nie jestem lanserem, nie lubię marek które są drogie tylko dlatego, że są znane. Marki które używam, muszą być przede wszystkim jakościowo dobre. Muszą znieść ilość godzin w siodle, bycie mokrym po przeszkodzie wodnej na krosie, bycie brudnym po myciu konia po krosie. Muszą się dobrze prać i szybko schnąć, muszą być praktyczne. To jest dla mnie najważniejsze – jakość. I od zawsze bardzo cenię jakość Pikeura i Eskadrona. Są to marki w które po prostu warto inwestować, bo odwdzięczą się swoją niezawodnością. Mam derki zimowe Ekadrona, które pamiętają jeszcze czasy Smoka i mają się świetnie. Mój frak ujeżdżeniowy wygląda jak nowy, po dwóch latach intensywnego używania i prania w pralce co zawody – pisałam już o tym wiele razy na blogu.

Tym bardziej zostanie ambasadorką tych właśnie marek jest dla mnie mega zaszczytem i radością! Pikeur-Eskadron Polska to pierwsza marka w mojej już 10cio letniej przygodzie jeździeckiej która zdecydowała się mnie oficjalnie wesprzeć, dlatego jest to dla mnie na prawdę ważne, a nawet jestem tym faktem wzruszona. Dlatego z przyjemnością będę testować produkty Pikeura i Eskadrona i częściej dzielić się z Wami wrażeniami na ten temat. Mam nadzieję, że nie będziecie mieć nic przeciwko wiedząc, że marka ta pomaga mi pozostać sportowcem i spełniać marzenia :D!

 

 

A wracając do sportu, mam tyle do opisania, że nie wiem kiedy zdążycie to przeczytać! Wkrótce napiszę o zawodach w Sopocie, potem w Strzegomiu, a w nadchodzący weekend relacja z MP w Jaroszówce. Po Jaroszówce niespodzianka – relacja z wyjazdu do Niemiec do znanej szkoły jeździeckiej i ośrodków hodowli młodych koni sportowych, a potem – mam nadzieję – Mistrzostwa Europy i Irlandzki kros. Jak widać trzeba będzie sobie przygotować sporo czasu na czytanie… ;)