Niespodziewany podwójny trening krosowo-skokowy

Wczoraj Pani Trener napisała sms-a, że dziś jest trening. Normalnie poniedziałek mamy wolny. Ale okazało się że we wtorek nie będzie treningu, czyli jutro. Gdy przyjechałam na miejsce okazało się, że ma być trening krosowy, a nie skokowy i dostałam ochrzan, że nie mam kasku krosowego. A ja go nie trzymam w stajni, bo po pierwsze mi się nie mieści w pace, a na trzymanie luzem jest za drogi i cenny. Taki kask krosowy jak my mamy w Trawersie, kosztuje ok 800zł. Ja co prawda za niego nie płaciłam, bo dostałam go z klubu. Ale myślę sobie, że ten kask został mi po prostu wypożyczony, więc trzeba go szanować.

Wracając do treningu. Przeszkody krosowe są częściowo te same, których fotografie wieszałam tydzień temu przy okazji pierwszego treningu krosowego w tym sezonie. Ale dorobiono również kolejne, zupełnie śmieszne i zaskakujące.

Jakież to było dziwne uczucie wsiąść znowu na Rysia! Miałam wrażenie, że ja jestem OGROMNA, mam krótkie strzemiona i luźno mi się zrobiło przy stopach, bo one mi na Rysiu nieco zwisają spod jego brzucha. Często słyszę od Pani Trener, że nogi za bardzo mi latają. Okazuje się, że na “Smoku” nie latały mi w ogóle! Bo były tam, gdzie nogi jeźdźca powinny się znajdować, czyli leżały sobie na jego brzuchu. Niestety w konkursie ujeżdżeniowym, który zaczyna wkkw, nikt nie będzie analizował dlaczego mi nogi latają, tylko zabiorą mi za to punkty :(

Na początku skakaliśmy na początku pojedyncze przeszkody, np beczki. Potem skakaliśmy przez drąg, na którym zawieszono karton z narysowanym domkiem :) Strasznie śmieszny pomysł na przeszkodę. Później zaczęliśmy szeregi, linie i całe parkurki z przeszkód krosowych: rowów, beczek, tego drąga, bankietu na dół etc.

Moim podstawowym problemem w czasie treningu, jak zwykle od kilku tygodni, był brak wyczucia odległości. Co prawda mam wrażenie, że było lepiej niż wcześniej, ale z kilkoma przeszkodami byłam na styk. A tak mi to dobrze wychodziło jeszcze jesienią! Na dowód poniżej film ze skoków w Słupnie z Października 2011. To na prawdę ja i Ryś!

Po treningu Pani Trener zapytała mnie czy nie chciała bym pojechać jeszcze jednego konia. Był to niewielki kucyś, połączenie konika polskiego i dużego konia. Czteroletnia klaczka, która nic nie umiała. Była tak podniecona, że w ogóle nie mogłam stępować, więc np popręg podciągałam w kłusie… :D Później zaczęłam skakać krzyżaki z kłusa, bo nie mogłam zagalopować, bo ona nie rozumiała czego od niej chcę :). Gdy tylko chciałam zagalopować to dawała z zadu. Udało się skoczyć kilka razy małą stacjonatkę, a potem robiłam woltki w kłusie, galopie, wyginałam ją do środka w woltach, nic ten konik nie umiał. Musiałam komicznie wyglądać, bo ona jest jeszcze mniejsza niż Rysiek…

Jutro wolne od koni. Ciekawe, co będę ze swoim życiem robić…?