Jak zapamiętać parkur?

Jak wiadomo na zawodach z reguły jest się zdenerwowanym i choćby nie wiem jak wcześnie przed konkursem się przyjechało, oglądanie parkuru lub krosu jest w ostatniej chwili i bardzo szybkie. Jak zatem zawodnicy zapamiętują trasę parkuru?

Przede wszystkim za każdym razem taką trasę trzeba przejść na własnych nogach. Przechodzi się nią z trenerem, który mówi jak najechać każdą kolejną przeszkodę, ile fule wykonać między kolejnymi przeszkodami itp. To są bardzo cenne uwagi. Jednak idąc parkur lub kros na własnych nogach i słuchając uwag trenera, pozwalamy ciału zapamiętać trasę. Jak się ją przejdzie w kolejności przeszkód, to ciało już ją w pewien sposób zapamiętuje.

W przypadku parkuru skokowego przed startem przypominam sobie trasę rysując albo w powietrzu, albo na dłoni jej przebieg. Często zresztą na zawodach widać, jak zawodnik wjeżdża na parkur i rysuje sobie palcem w powietrzu trasę patrząc na kolejne przeszkody. Nawet widziałam wiele razy na transmisjach na Eurosporcie jak zawodnicy to robili.

Jeśli chodzi o kros, sprawa jest znacznie trudniejsza. Z reguły równocześnie w krosie rozstawione jest kilka tras, dla różnych grup zaawansowania. Zwykle przeszkody stoją dokładnie obok siebie, mają tylko inny kolor kartek z numerem przeszkody w różnych klasach i różną wysokość. Pomylenie przeszkody do eliminacja z całych zawodów, więc stawka jest poważna. Dodatkowo kros ma 2,5km długości, lub więcej. Zatem przejście krosu zabiera trochę czasu.

Mimo wszystko trzeba go przejść i to kilkakrotnie. Najpierw z trenerem, a potem samemu ucząc się na pamięć przeszkód. Gdy jedzie się kros jest za mało czasu żeby analizować kolory kartek z numerkami. Kros musi być wyuczony, musimy znać każdą kolejną przeszkodę, jaki ma kształt, gdzie stoi, co jest w niej charakterystycznego i jak na nią najechać. W pierwszych moich zawodach, doświadczona koleżanka robiła mi z tego odpytywankę :)

Czasami, na bardziej prestiżowych zawodach dostaje się mapkę krosu. Jednak nie zastąpi ona przejścia go na własnych nogach. Na szczęście zajmowanie się oglądaniem krosu zmniejsza czas na nerwy przed startem :) W końcu trzeba czymś głowę zająć.

Najmniej czasu jest na zapamiętanie trasy rozgrywki. Jeżeli mamy w zawodach skokowych konkurs z rozgrywką, to te osoby które przejechały konkurs bezbłędnie dostają się do tej rozgrywki. Rozgrywka składa się z reguły z kilku wybranych przeszkód z parkuru, zresztą możliwie jak najbardziej skomplikowanych. Ogłaszane one są przed rozgrywką przez megafon i trzeba sobie w głowie tą trasę wyobrazić. Jednak jak już się parkur jechało, to nie jest to takie trudne szczególnie, że jest ich o wiele mniej. Nie widziałam jeszcze pomylenia przeszkody w rozgrywce, ale w parkurze zdarzyło mi się zapomnieć o przeszkodzie i w ostatniej chwili zawracać do niej…

Poniżej film z moich pierwszych w życiu zawodów wkkw w Bolęcinie na Rysiu. Zresztą leciał jak ptak :) Jeszcze się wtedy z nim nie zgrałam, bo byliśmy razem dopiero 3 miesiące, a poza tym tą linię pojechałam na skos, nierobiąc łuku i wyszło mi za blisko do następnej. Ale widać na filmie jak przeszkody z różnych klas stoją obok siebie.