Piekielny plaster

Przepraszam, że tak długo nie pisałam ale szkoła daje w kość. Mam mnóstwo pracy, ponieważ w poniedziałek mam klasówkę z chemii, we wtorek klasówkę z historii plus muszę zrobić ćwiczenia, w środę kartkówkę z angielskiego i jeszcze projekt z techniki… mogłabym wymieniać jeszcze długo. W każdym razie nie wyrabiam się zbytnio. Sorcia :*

W czwartek miałam trening z panią Ewą. Jak zwykle ujeżdzonko. Nie pamiętam do końca kolejności, ale w każdym skupiłyśmy się na przejściach kłus, stęp i zatrzymanie. Nie było najgorzej, aczkolwiek nie powiem żeby Sojuz jakoś zabłysnął. Następnie zaczęłyśmy robić ustępowania w stepie i w kłusie, które za to wychodziły całkiem nieźle. Jednak gdy przeszłyśmy do galopu zrobiło się gorzej. Małe kółka plus kontrgalopy przy „strasznych” drzwiach hali to niezbyt dobre połączenie.  Skutkowało to dwukrotną zmianą nogi i zestresowaniem  mnie, konia i nawet trenerki (co nie jest łatwe). W każdym razie (jakoś często używam tego zwrotu) Sojuz się strasznie spocił, jak byłam zagotowana, więc jak tylko wykonaliśmy poprawnie ten ruch od razu daliśmy sobie spokój.

W piątek Smok miał wolne i mógł sobie odpocząć. Za to mnie dopadł jakiś dziwny ból (chyba mięśniowy) na odcinku lędźwiowym. Wczoraj przed treningiem mama założyłam mi plaster rozgrzewający, który podrażnia skórę i wtedy teoretycznie organizm lecząc to zapalenie skóry przy okazji załatwia ten ból pod spodem. Tak więc podczas treningu głównym moim problemem było pieczenie dołu pleców. Wiedziałam że muszę być rozluźniona żeby Sojuz się nie spinał, ale nie było to łatwe :P

Z powodu mojej niedyspozycji nie mogłam zrobić jakiegoś wyczerpującego treningu. Skupiłam się na tym, żeby Smok był rozluźniony, ale nie zawieszał się na pysku. Jako, że jeździłam sama na pustej hali nareszcie mogłam robić wszystko powoli i dokładnie. Jedynym ograniczeniem czasowym była mama, która dosłownie zamarzała stojąc na środku hali w temperaturze -6 stopni.

W każdym razie w stępie ustępowanie wychodziło mi całkiem dobrze, w kłusie było trochę gorzej ale po pewnym czasie udało mi się doprowadzić Smoka do porządku. Przejścia te nie były najgorsze, i nawet jak stawał to miał łeb na dole (sukces!). Za to w galopie usztywnił się i nie chciał puścić. Dopiero po kilku 10 metrowych kółkach udało się go w miarę wyginać. Potem znowu zrobiłam kilka przejść (dobrze wychodziły) więc dałam mu spokój.

PS (odpowiedź na komentarz użytkownika Taga): Bardzo chciałabym zrozumieć Sojuza, nawiązać z nim więź poprzez zabawy, ćwiczenia z ziemi, ale nie do końca wiem jak to robić. Przejrzałam kilka książek na temat nowoczesnego treningu, jestem w trakcie czytania książki Monty’ego Robertsa „Człowiek który słucha koni”, ale jak na razie nie znalazłam zbyt wielu wskazówek na temat zabaw z końmi z ziemi albo „Join-Upu”. Może mogłabyś polecić mi jakąś w której są jakieś przykładowe ćwiczenia?