Pracujemy nad techniką

Przez ostanie kilka jazd na Ostlerku, krótko mówiąc musiałam się dużo wysilić żeby np. w dzikim pędzie nie zabić się na płocie albo jakiejś przeszkodzie. Po skokach rozpędza mi się niemożliwie i nie wiem do końca co z tym zrobić. Na pewno ma mnóstwo energii i możliwe ,że jeszcze się wystarczająco nie wybiegał po chorobie, ale nie oznacza to że może robić ze mną co chce. Na szczęście miałam ostatnio okazję potrenować dwa dni z panem Łukaszem :)

Co prawda jeździłam na nowym koniu, ale teoretycznie zasady zawsze są takie same. Pierwszego dnia jeździłam sobie po placu, trochę ujeżdżenia ale przede wszystkim skupiliśmy się na skokach…i drugiego dnia na krosie i dopiero wtedy wyszedł mój problem. Otóż koń na którym jeździłam był równie szybki co Ostler i dziwnym przypadkiem też uciekał mi spod tyłka i nie chciał się zatrzymać. Okazało się że (jak zwykle) jest to moja wina. Tak jak każdy normalny człowiek gdy przestaję mieć kontrolę nad koniem zaczynam się spinać i jakby „zaciskać”. Przez to nawet jeżeli bardzo mocno próbowałabym zatrzymać konia wodzami nic by to nie dało ponieważ poprzez zaciśnięte uda, kolana i łydki popędzam go (a dla konia dobrze zrobionego ważniejsze jest działanie dołem ciała niż rękoma). Czyli po kolei – przed skokiem należy konia zdopingować zamykając dwie łydki i oddać wodze w skoku, ale po skoku trzeba zostać w półsiadzie lub lekkim pełnym siadzie, nogi do przodu, broń boże zaciskać albo napinać się dołem i półparadki wodzami. Pamiętajcie- jeżeli tracicie kontrolę nad koniem, myślicie, że za chwilę wrąbie się w jakąś przeszkodę i zabijecie się razem z nim, to rozluźnijcie się, zupełny luz, oprzyjcie jedną rękę na szyi, a drugą półparadki, a może uratujecie życie :P W sumie naprawdę działa :) Powodzenia!

PS Poniżej film, ale wybaczcie za błąd w dźwięku, częściowo go nie ma. Niestety znowu psuje nam się aparat…

PS2 Jutro wyjazd do Racotu, podchodzimy po raz pierwszy gwiazdkę…