Rasy koni do wkkw

Ty-Siano zapytała mnie jakiej rasy jest Smok. Smok jest po mamie pełnej krwi angielskiej i tacie rasy oldenburskiej. Ty-Siano stwierdziła, że to ciekawa mieszanka co zainspirowało mnie do porozmawiania na temat ras koni do wkkw. Wiele ludzi zadaje sobie pytanie jakie rasy koni są w tej dziedzinie najlepsze?

U nas w stajni wkkw trenują w większości folbluty. Cenione one są od zawsze, a w szczególności w czasach gdy w wkkw oprócz krosu były dwie dodatkowe konkurencje wytrzymałościowe:

Stipl – rozgrywany na terenie płaskim odcinek drogi z przeszkodami stiplowymi był odcinkiem szybkim 690m/min. Przeszkoda stiplowa miała część stałą wysokości 1 metra i część miękką 0,4m. W czasie stipla koń mógł i powinien czesać przeszkody.

Drogi i ścieżki – rozgrywane w terenie naturalnym (dystans 4-9 km) w tempie ok. 220 m/min. Dystans można było pokonać dowolnym chodem, dopuszczalne było nawet prowadzenie konia w ręku pod warunkiem, że zmieści się w normie czasowej i linie startu i mety została przekroczona wierzchem.

Np jednym z folblutów z naszej stajni jest np Dobrodzień, na którym w 2011 Janek Piasecki zdobył Mistrzostwo Polski Juniorów w wkkw (na zdjęciu pod Trenerem):

Co się zmieniło w wymaganiach wobec koni do wkkw po zlikwidowaniu tych dwóch konkurencji? Najlepiej odpowiedział na to pytanie jeden z najbardziej znanych wkkwistów w świecie Mark Todd – w wywiadzie opublikowanym w Koniu Polskim nr 4 z 2010r:

Koń Polski: “Nie było pana 7 lat, co się w tym czasie
zmieniło?”

Mark Todd: “Zmiany nastąpiły olbrzymie. Kiedy startowałem na Olimpiadzie w Sydney, obowiązywał jeszcze stary format, czyli pełne WKKW ze stiplem oraz drogami i ścieżkami. Gdy wróciłem, obowiązuje już tylko format skrócony. To wpłynęło na kolejne zmiany. Przede wszystkim typu konia. Za starego formatu olbrzymią rolę odgrywała wytrzymałość, a więc sukcesy odnosiły przede wszystkim konie pełnej krwi angielskiej. Ja zawsze uważałem za najlepsze folbluty nowozelandzkie. Obecnie folbluty straciły na znaczeniu, zwłaszcza że wśród nich zawsze trudno było o te, które miałyby dobry ruch. Teraz liczą się konie pół krwi, nieco masywniejsze, a przede wszystkim z lepszym ruchem. Bo też wzrosła rola ujeżdżenia, programy stały się trudniejsze. I choć w przypadku najlepszych zawodników nic się nie zmieniło, nadal jeżdżą tak samo dobrze, to wzrosła liczba jeźdźców, którzy są w stanie wykonać program na wysokim poziomie.

Zmieniły się też krosy. Liczba przeszkód pozostała ta sama, a dystans krosu jest znacznie krótszy. Stały się przez to bardziej siłowe. Jest mniej czasu na odpoczynek między przeszkodami, na chwilę relaksu. Inaczej tez buduje się przeszkody krosowe. Nie chciałbym powiedzieć, że stały się bardziej techniczne, bo tego typu przeszkód zawsze było po kilka na trasie. Teraz jest więcej przeszkód typu pułapka, czyli np. narożników, które trzeba pokonywać pod ostrym kątem. Wracając do koni, jakkolwiek wśród ras półkrwi znacznie łatwiej niż wśród folblutów znaleźć osobniki o dobrym ruchu, uważnie skaczące, bardziej respektujące przeszkody, zwłaszcza na parkurze, to jednak na poziomie 4 gwiazdek umiejętność wydajnego galopu jest nadal bardzo istotna, a więc konie muszą być zaawansowane w krew. Moim zdaniem muszą mieć chociaż 50% pełnej krwi.”

Smok ma 62% pełnej krwi angielskiej w swoich żyłach wg bazy danych koni :) Czyli pasuje do opisu Marka Todda idealnie – czyż nie? :)

PS. Dzisiaj były skoki, ale Trenerka pozwoliła mi na Smoku skakać bardzo małe krzyżaczki, bo on dawno nie trenował skoków i krosu. Przede wszystkim chciałam znowu trenować najpierw na Ryśku, ale P.Basia kazała się przesiodłać i zaczynać od Smoka… :D

Smok miał bardzo dużo energii, po przeszkodzie się rozpędzał, dopiero w trzeciej turze skoków poszło lepiej. Na drugim treningu na Ryśku skakałam całe parkury. W pierwszym wyłamał na triplu bo stała jakaś dziwna plakietka na następnej przeszkodzie i się w nią wpatrywał. W następnej turze jednak poszło mi bardzo dobrze, wszystko pasowało. Pani Basia skomentowała oba treningi, że teraz mam jednego konia bez gazu, a drugiego bez hamulca…