Znowu emocje

Wczoraj przyjechała pani weterynarz na kontrolę. Zdjęła opatrunek z nogi obejrzała i stwierdziła, że gula prawie w ogóle zeszła i jest dobrze, można konia ruszać. Tak więc przed 18.00 przyjechałam na pierwsze stępy, a tu… gula z powrotem na nodze! I to ciepła. No i się trochę zdenerwowałam. Zadzwoniłam do mamy z tą wiadomością, a ona do innego lekarza (tego samego który badał Smoka przed kupnem), który jest z Poznania, ale podobno miał być w Warszawie w niedługim czasie.

Co się okazało? Właśnie był w Warszawie. A nawet nie w Warszawie, tylko właśnie był w naszej stajni u innego konia. Ten lekarz ma ogromne doświadczenie, ma nawet własny szpital dla koni, więc mama poprosiła go o konsultację, żeby nam powiedział co mamy z tym robić.

Tak więc po stępowaniu przez 20 min w hali zostałam ściągnięta telefonicznie z powrotem do stajni. Lekarz znowu obgolił nogę Smoka, zrobił USG. Oczywiście pokazało ono, że w środku wszystko jest ok, tylko jest krwiak. Potem wziął Smoka znowu do hali na pokazanie ruchu na ląży (rozsiodłanego). Potem poprosił o pokazanie w ruchu pod siodłem (znowu siodłanko). A na końcu zrobił próby zgięciowe. Wszystko jest ok! Według niego ta kulawizna sprzed tygodnia nie jest z powodu guli, tylko musiał się uderzyć. I rzeczywiście na filmie z treningu niedzielnego zrzucił, więc to mogło być to. W tej chwili ruch ok, próby ujemne, wszystko jest ok! No to mi ulżyło. Kazał koniecznie wracać z nim do pracy, bo koń w tym wieku nie może stać za długo bezczynnie bo traci mięśnie. Smok ostatnio ciężko pracował na krosie w Październiku, więc i tak mięśnie nie ma najlepsze w obecnej sytuacji. Tak więc smarujemy go lotionem 1000 pomieszanym z lekiem na noc + owijki, a dziś na 20.40 mam delikatny ujeżdżeniowy trening z Panią Ewą. Mam nadzieję, że już będzie można się powoli przygotowywać do sezonu. A ten krwiak podobno nawet może zostać na zawsze taki wypukły i będzie to wtedy “wada piękności”.

Kolejna wiadomość – mam już licencję na starty w tym roku! Hurra!