Jak to bywa z końską młodzieżą…

Przez ostatnie dni byłam bardzo zajęta dlatego nie udało mi się znaleźć czasu na napisanie postu… Początkowo planowałam to zrobić w czwartek lecz powierzono mi zadanie upieczenia babeczek za ostatni upadek z konia na drogę do Strzegomia. Robiłyśmy je aż do pierwszej w nocy razem z Olimpią, która u mnie wtedy nocowała. Przynajmniej wyszły bardzo dobre :P W piątek z kolei zajechaliśmy stosunkowo późno, trzeba było objeździć dwa konie i przygotować się do startów , a wczoraj to sami możecie sobie wyobrazić co ze mną było po czterech tak emocjonujących startach…

Zaczynając od początku wczorajszy dzień zaczął się bardzo wcześnie, bo około 5.30 rano. W ten sposób już po śniadaniu byłyśmy w stajni trochę po 6.30. Mój pierwszy start na Scottym był ustalony na 8.28, a żeby móc się spokojnie rozprężyć miałam siedzieć na koniu jakieś 50 min wcześniej. Na szczęście udało nam się wyjechać dalej od koni na trawę gdzie w końcu mogłam zacząć normalną pracę. Głównie były to przejścia, przez które miałam Timona dostać do ręki, zaledwie kilka ustępowań, potem znów przejścia tyle, że kłus, galop i znów kilka kontrgalopów. Z tego co czułam i jak to wyglądało czworobok zapowiadał się całkiem udany… i w sumie byłby gdybym znów czegoś nie schrzaniła :/

Jak sami zobaczycie na filmie, przez cały czas Timi był ładnie ustawiony, większość ruchów też była udana (oprócz cofania, ale tego się jeszcze nie nauczył), nawet galop w prawo był ładny, bez machania głową i przeganaszowania się. Do tego mi się też czworobok jechało całkiem dobrze. Niestety po dodanym galopie w lewo, gdy przyszedł czas na kontrgalop (teoretycznie ten lepszy) zabrakło łydki. Tak jak trener później mówił pół koła dziesięciometrowego jest po to żeby konia zebrać, osadzić na zadzie i zmagazynować, ja natomiast troszkę go przespałam czego efektem było późniejsze przejście do kłusa. W tamtej sytuacji w sumie nie wiedziałam zbytnio co mam robić, czy jechać cały czas kłusem czy próbować zagalopować, a gdy zagalopuje na złą nogę to jeszcze raz czy nie. Ja próbowałam aż pięć razy tyle, że Timiemu jakoś nie odpowiadała opcja zagalopowania na lewą nogę, przez co w ocenia sędziowskiej tez spadły mi noty za skuteczność używania pomocy jeźdźca.  W efekcie dostałam  58,4 punktów karnych, w tym w dwóch ruchach raz po 3 i raz 1 i 0, zawsze musi być ten pierwszy raz :P

W konkursie 1* były 33 konie więc drugi przejazd miałam dopiero o 11.15. Podczas prawie dwu godzinnej przerwy pomiędzy startami wybrałam się z mamą obczaić kilka przeszkód krosowych, ale o nich opowiem w następnym wpisie :P Co do rozprężenia na Sojuzie było ono z jednej strony przyjemne, ale  z drugiej mocno męczące. Mogłam co prawda bez obaw przejeżdżać obok koni, a nawet na nie wpadać (na małym placu rozprężały się konie do trzech klas- zderzenia były nieuniknione), ale też Sojuz był jakoś dziwnie ospały, a wyobrażacie sobie co znaczy dojeżdżać non stop 700 kilowego zwierza :P Na szczęście gdy objeżdżałam dodanym kłusem czworobok troszkę się podpalił więc dalej nie było już tak ciężko.

Co do samego przejazdu uważam go za całkiem udany, co prawda zdarzały się drobne niedociągnięcia (zad odjechał przy zatrzymaniu na linii środkowej, przed zatrzymaniem po ustępowaniu się poślizgnął przez co zadarł łeb itp.). Trener mi też powiedział, że za mało skracałam po dodanym galopie na półkolu, ale pamiętając ciągle przejazd Timiego nie chciałam aż tak zwalniać, no i w samym kontrgalopie dawałam o wiele więcej łydek. Przejazd na Sojuzie był też o wiele bardziej dokładny, starałam się by wszystko było w literkach, przy kółkach 10 metrowych w galopie pamiętałam żeby nie dojeżdżać do ścian, zatrzymania były na liniach środkowych. Składając to wszystko do kupy osiągnęłam wynik 49,4 :) Zasłużyłam bo po samym przejeździe czułam się jakbym przebiegła właśnie maraton :P

Po dłuższej przerwie przyszedł czas na skoki. Specjalnie na Timim wyjechałam ze stajni koło 50 min przed początkiem konkursu żeby złapać jakiś moment kiedy nie byłoby zbyt dużo koni na placu. Niestety nawet pomimo zaledwie trzech koni na rozprężalni coś Timiego wyprowadziło z równowagi. Nie do końca wyłapałam co to było. Skoczyłam kilka razy przeszkody, ale w pewnym momencie po przeszkodzie Timi postanowił nagle skręcić w prawo, a ja zostałam z chęcią jazdy prosto – ale sama… Teraz jest to całkiem śmieszne ale wtedy byłam szczerze zła i sfrustrowana, do tego bolał mnie tyłek… :P Timi był mocno zdenerwowany i to połączenie moich i jego emocji zadziałało bardzo niedobrze na skoki.

Przejazd na Timim najchętniej bym pominęła. W sumie nie wiem dlaczego kucyk zrzucił tyle razy. Ze dwa razy rzeczywiście było za blisko, ale dałoby się z tego wyratować. Po A, ja byłam zupełnie zdekoncentrowana po upadku (np. znowu musiałam biec szybko do karetki, starać się zdążyć z tym wyrobić przed startem a to dekoncentruje), po B bardzo możliwe że stało się tak też przez wędzidło. Na treningu na cygance skakało się super, Timi latał jak samolot, a do tego miałam nad nim całkowitą kontrolę, tak teraz jakby nie dawał z siebie wszystkiego. Możliwe, że w tak stresującej sytuacji ja byłam też bardziej zestresowana więc mocniej nim działałam, albo trzymałam go w skoku… W każdym razie mamy całą zimę żeby nad tym pracować.

Zmienić konie musiałam w bardzo szybkim tempie, a na plac jechałam kłusem, ale na szczęście zdążyliśmy się rozprężyć na czas. Przed startem dosłownie czułam jak żołądek podchodzi mi do gardła.

Pamiętałam, że pan Łukasz po moim pierwszym przejeździe powiedział, że na jedynkę i dwójkę najechałam na Timim za szybko więc teraz specjalnie galopowałam trochę wolniej- okazało się potem z kolei, że za wolno… :P Jak sami usłyszycie na filmie mama chciała już żeby Trenejro krzyknął żebym dodała, ale dobrze wiedział, że 5 fuli w lini 3- 4 Sojuza idealnie obudzi, i tak się stało. Do tego do trójki wyszło mi za blisko więc później musiałam mu sprzedać lekkiego kopa. Reszta parkuru była bardzo fajna, jedynie do dziewiątki musiałam Sojuza trochę rozciągnąć bo zrobiło się za daleko. Niestety zaskutkowało to zrzutką na ostatniej przeszkodzie! Smok zrobił się długi przez co też płaski a podczas tego krótkiego zakrętu nie zdążyłam go wystarczająco zebrać. Ale i tak byłam z niego bardzo zadowolona, bardzo się starał nie dotknąć drągów, czasami gdy było za blisko aż czułam jak musi się wykręcać żeby tylko nie zrzucić. Słodziak <3

Wczoraj, a raczej dzisiaj wróciliśmy z zawodów ok 1 w nocy, więc mam nadzieję, że darujecie mi że o krosie napiszę później.