Odrobina szaleństwa

W ostatni weekend dokonałyśmy z mamą małej zamiany. Jak zwykle przyjechałyśmy do stajni z zamiarem, żeby mama wsiadła  na kucyka Treworka, a ja na Donka. Wpadł jednak pomysł bym ja sobie poskakała na Borze (w ramach doskonalenia mojego półsiadu i techniki najazdu na przeszkody), a mama została posadzona na Donka :). Na początku się trochę stresowała, bo to nowy koń, o wiele wyższy, a do tego (jak to zwykle on, gdy wszystkie konie są na padoku, a on sam w stajni) zaczął świrować. Jednak w miarę jeżdżenia mama co raz bardziej się do niego przekonywała. Doncaster był bardzo zadowolony, że prawie niczego się od niego nie wymaga, więc stał się bardzo spokojny i miły. Nawet w takim stanie był o wiele bardziej reaktywny niż Treworek, a poza tym mama doznała nowego uczucia – Donek się fajnie kołysze/buja się w galopie, co przyczyniło się do polubienia przez mamę jazdy na Chomiku :).

Ja jeździłam na drugiej kasztance i muszę przyznać, że był to super trening. Zaczęło się tak jak zawsze- stęp, kłus, łopatki, ustępowania i galop. Ja też doznałam zupełnie czegoś nowego, ponieważ Borze w przeciwieństwie do Donka przez to, że ma tendencję do być ciężkim na przodzie- trzeba podnosić głowę. Tak więc trzeba było podnosić jej przód, swój ciężar przenosić bardziej na zad i do tego dojeżdżać łydkami, czyli prawie tak samo jak na Ostlerze tyle, że mocniej. Co do samych skoków to dały mi one ogromnego kopa. Tak jak na Donku jest to tak normalne i proste, że aż czasami może się wydawać nudne (jedyne z czym trzeba się zmierzyć to odległości od odskoku do przeszkody itp.). Tymczasem na Borze było to zupełnie co innego. Ona jakoś tak dziwnie skacze- mega zaokrągla się szyją i grzbietem- że jeżeli nie ma się oh-shite position to niestety wylatuje się z siodła jak z procy. A im większe tempo i im większe przeszkody, tym bardziej się to odczuwa. Nareszcie jakieś emocje! Naprawdę superowe uczucie, jeszcze przy wyższych skokach dała się wyczuć chwila zawieszenia w powietrzu :D Rraz nawet tak się zaokrągliła, że żeby patrzeć przed siebie musiałam strasznie wygiąć kark- aż mi coś chrupnęło :P

Co do szaleństwa to jeszcze ostatnio pojechałam z panią Kasią w teren na galopiki kondycyjne. Odwiedziłyśmy te przepiękne jeziora w Grzegorzewicach, jeszcze pozwiedzałyśmy kilka leśnych dróżek i ani się obejrzałyśmy gdy wróciłyśmy do stajni było już 2 i pół godziny po wyjeździe :P

A jutro rano trening dla odmiany, a potem pakowanko i ok siedmiogodzinna droga do Kwiek… Zgłosiło się tam ponad 200 koni…!