Skaczemy

Witajcie ponownie po dłuższej przewie, w końcu udało mi się trochę bardziej dostosować do ilości roboty szkolnej dzięki czemu mogę wygospodarować sobie czas na pisanie :). Ostatnimi czasy dość dużo się działo (jak to można się spodziewać po powrocie do koni po miesięcznej przerwie), w związku z czym mam spore zaległości w ich opisywaniu, ale tak pokrótce – nie było łatwo! Przez pierwsze dwa tygodnie zdecydowanie największym problemem było dogadanie się z Timonem, zupełnie nie mogłam z nim dojść do porozumienia- szczególnie w galopie chodził sztywny, nie udawało mi się go ustawić i wtedy zaczynało się dobrze znane błędne koło, czyli ja zaczynam mocniej działać, więc Timi mocniej się opierać… Wynikało z tego jeszcze wiele niefajnych rzeczy, ale o tym innym razem. Najważniejsze, że sądząc po ostatnich treningach w końcu wychodzimy na prostą :).

W ten weekend startuję w zawodach skokowych na Hipodromie– teoretycznie Mistrzostwa Pomorza, ale jak dla mnie mają one charaktery przygotowawczy przez prawdziwym wydarzeniem które to odbędzie się za tydzień, czyli Puchar Polski WKKW no i oczywiście moje pierwsze 2* na Sojuziku. Dlatego dzisiaj stratowałam na Timonie w klasie P1 i N, a jutro jadę N i N1 a dodatkowo jeszcze jeden przejazd na Smoku. Będzie się działo :D

Pierwszy mój dzisiejszy przejazd w P1 zdecydowanie nie należał do najlepszych. Głównym celem była jazda pod kontrolą, na łydkach, a szczególnie bez ciągnięcia zarówno przed przeszkodą jak i w skoku (z czym ostatnio miewam problemy). Niestety w sumie już od pierwszej przeszkody zaczynałam stopniowo tracić kontrolę, w efekcie czego znów skończyło się na mniejszym używaniu łydek a większym ręki. Jak pewnie zauważyliście ja ogólnie dużo jeżdżę w pełnym siadzie ponieważ wtedy wydaje mi się, że łatwiej jest utrzymać podstawiony galop, a także nie wychodzić z ciałem przy skoku. Niestety ostatnio wyszło szydło z worka i okazało się, że odnośnie Timsona ta metoda nie jest najodpowiedniejsza. Szczególnie podczas tego parkuru dało się czuć, że gdy tylko usiądę mocniej w siodło przed przeszkodą kucyk jak spode mnie zaczyna uciekać, przez co znowu zaczyna się pędzenie –> moje ciągnięcie za wodze… Tak więc ogólnie  nie najlepiej zarówno stylowo jak i wynikowo, ponieważ znów miałam 3 zrzutki (ostatnimi czasy to chyba nasz standard :P).

Drugi przejazd już podobał mi się znacznie bardziej, byłam podczas niego bardziej skoncentrowana. W związku z tym podczas przejazdu byłam w stanie pamiętać o kilku głównych założeniach: dużo łydek w zakrętach i koń podparty przy odskoku, wyzwanie krótkich półparad zewnętrzną wodzą i oddawanie ręki przy odskoku, dojeżdżanie do przeszkody w lekkim dosiadzie, a jeżeli już miałabym wejść w pełny siad to i tak większość ciężaru oparta na strzemionach. Oczywiście nie można się spodziewać, ze wszystko od razu zacznie wychodzić, ale jest postęp bo kontrolę straciłam tylko podczas jednej linii (6-7), z resztą przez co później miałam te dwie zrzutki- udało mi się zwolnić Timona, ale razem z tym straciłam zebrany galop, przez co nie był podstawiony. Tak więc znów skończyło się na nienajlepszym wyniku punktowym (złapałam jeszcze jeden za czas :P), ale za to stylowo było znacznie lepiej :)

Trzymajcie kciuki za jutro, oby udało się pojechać lepiej…