Trening z pomysłem!

W sobotę miałam trening skokowy z panią Kasią. Ponieważ wcześniej padał deszcz i podłoże było mocno błotniste myślałam, że poskaczę sobie jakieś pojedyncze stacjonatki, albo mały parkurek. Okazało się, że nawet w takich warunkach miałam bardzo fajny trening skokowy – przygotowujący do krosu :)

Zaczęło się standardowo: pojechałam do hali i tam rozprężałam się w niskim ustawieniu. Donek wyjątkowo łatwo się rozluźnił i ładnie się wyginał. W związku z tym żałowałam, że nie miałam mieć treningu ujeżdżeniowego, bo prawdopodobnie fajnie by mi się jeździło. Tymczasem miałam skakać w błocie, czego nasz “Księciunio” nie lubi, więc miałam obawy że nie będzie chętny do współpracy. Okazało się, że nie miałam racji :P

Na początku (żeby nie było za miło) skakałam z kłusa. Oczywiście albo Donek się przelewał, albo nie wychodził mi odskok… Gdy już przeszliśmy do skoków z galopu zdecydowanie się obudził. Najpierw były to pojedyncze stacjonaty, które mogłam jeździć w dowolnej konfiguracji. Następnie pani Kasia powiedziała, że pojedziemy je wszystkie razem. Myślałam, że będzie to ćwiczenie na zmiany nogi nad przeszkodami i najeżdżanie po łukach, tymczasem okazało się, że stacjonaty ustawione po łukach miałam jechać w linii prostej! Oznaczało to, że każdy skok wypadał na skos – zobaczcie to na filmie poniżej. Na krosie często skacze się przeszkody po skosie w związku z dużą szybkością najazdu, oraz budową niektórych przeszkód (np. tzw cornerów). Przy skakaniu po skosie ważne jest żeby mieć kontakt na zewnętrznej wodzy i żeby wyjechać głęboko zakręt. Niestety za pierwszym razem nie udała mi się ta sztuka, w związku z czym mało co nie “zabiłam się” na stojaku…!

Następne próby wychodziły już całkiem dobrze. Kolejnym etapem w tej zabawie (o wiele trudniejszym), było dodanie w galopie na ścianie, następnie szybkie skrócenie i najazd na stacjonaty tak aby Donek był pod kontrolą, podstawiony i zmagazynowany. Ważne było również, żeby złapać linię prostą przez środkowe punkty przeszkód.  Stwierdzam, że bardzo trudno wykonać to zadanie w zbyt długich strzemionach, ponieważ ciężko jest w takim przypadku zwolnić za pomocą ciała i dosiadu. Po skróceniu strzemion – co musiałam zrobić w trakcie treningu -wystarczyło jedynie odchylić ramiona i zaprzeć na nogach, żeby szybko skrócić.

Ogólnie bardzo podobało mi się to ćwiczenie, ponieważ przygotowywało do najeżdżania na różnego rodzaju kombinacje na krosie, a poza tym nie było wcale takie łatwe (jeszcze nigdy tak się nie zmęczyłam podczas treningu na Donku).

Co do dnia wczorajszego, to po raz pierwszy jechałam ujeżdżeniowy program P na Doncasterze. Pomimo jego wahań nastroju, szło nam całkiem nieźle. Po przejechaniu programu stwierdziłyśmy z panią Kasią, że trzeba poćwiczyć nad elementem – zatrzymanie, cofanie 4 kroki, ruszenie stępem – jak również nad kontrgalopami. Niestety po dodaniach na kole (której robiłam podczas jechania programu) Donek się strasznie nakręcił przez co np. podczas kontrgalopu zmieniał mi nogi po dwa razy, albo gdy się zatrzymywałam a on zostawiał lewy zad, zamiast go dostawić po przyłożeniu mojej lewej łydki robił krok francuski :P Trzeba przyznać, że nigdy nie jest nudno z naszym Księciuniem :)

Za to Sojuz przez ostatnie kilka dni zachowywał się bardzo przyzwoicie. Jak na tak długa przerwę to bardzo szybko zaczął się rozluźniać w wyższym ustawieniu, a także zauważyłam że w przeciwieństwie do początków naszego wspólnego stępowania gdy nie przekraczał śladu przedniej nogi nawet o jedno kopyto, to teraz już po pierwszym kółku, pomiędzy śladem przedniej i tylnej nogi jest około 2,5 kopyta :D

Niedługo trzeba będzie wprowadzić do pracy stępowanie przez cavaletti i mam nadzieję, że przywracanie do formy będzie nam szło coraz lepiej.