Zmiany… i jeszcze więcej zmian

Niby dłudzy ludzie mogą lepiej objąć konia łydką, mają go bardziej po kontrolą itp., ale z moich doświadczeń wynika, że to niscy mają łatwiej w jeździectwie, zarówno w ujeżdżeniu jak i (a nawet szczególnie) w skokach. Coraz bardziej zaczynam odczuwać jakie mam długie kończyny i jak wielkie znaczenie ma nawet malutki mój ruch. Nawet jeżeli mały człowiek się telepie na tym koniu jak worek kartofli i tak ma to mniejsze znaczenie dla konia i mniejszy wpływ na równowagę pary… fajnie macie :P Teraz dopiero przekonuję się jak jest to trudne szczególnie jeżeli idzie w parze z wykorzenianiem swoich nawyków :(

Od poprzedniego wpisu zmieniły się jedynie dwie rzeczy: trzeba poprawić mój dosiad również pod względem ujeżdżenia i odwiedziła mnie moja mama z siostrą, dzięki czemu mam filmiki z treningów :)

Co do treningu z którego widzieliście już filmiki na facebooku, pan Łukasz zrobił na nim małą rewolucję. Mianowicie wydłużył mi strzemiona i kazał mniej więcej wszystko robić inaczej: anglezować (obecnie za wysoko), w półsiadzie nie pompować kolanami i bliżej konia, no i odnośnie skoku to już wiecie z poprzedniego postu tyle, że doszły do tego takie hasła jak: za szybko górą ciała oraz kilka innych których jeszcze nie umiem rozszyfrować :P Dotychczas nie zauważam u siebie niestety jakiejś wielkie poprawy poza początkową fazą lotu i tym, że rzeczywiście czasami udaje mi się niżej anglezować. Tak jak sama oglądałam filmy z tego treningu to na przykład galopując w półsiadzie wydaje się sobie jakaś nienaturalna, wydaje mi się, że tak się staram nie anglezować (muszę się wtedy jakby usztywnić), że wychodzi jeszcze gorzej.

Co do samych skoków: na Sojuzie jest całkiem nieźle (oprócz tych jego dzikich odpałów nie wiadomo dlaczego :P), ale na Łosiu (nowa ksywka Chenara) przez jego poprawianie zadem jest trochę gorzej niż średnio. Cały czas kombinuję dlaczego mnie tak wyrzuca przy lądowaniu i jak na razie mam dwa wnioski- za wcześnie zaczynam prostować ciało w skoku, bo już gdy jestem tuż nad przeszkodą przez co później ląduję jak spadochron, a po drugie muszę jednak trzymać te ręce blisko grzywy. Co prawda pan Łukasz cały czas powtarza żebym nie analizowała wszystkiego, bo to do niczego nie prowadzi, poza tym i tak wszystkiego nie da się zrobić na jednej jeździe, a jak będę po prostu robić swoją robotę to w końcu wszystko samo się ułoży. W sumie mądre, ale jednak muszę trochę pomóc temu „wszystkiemu” bo za chwilę mam zawody :P

Pod koniec jazdy na Rudym miałam przeskoczyć jakąś stacjonatę a następnie najechać na okser pod 125cm ustawiony przez Trenejra. Najeżdżając na tą przeszkodę jak zwykle gdy nie zgadza się odległość do odskoku zapaliło mi się w głowie czerwone światełko, ale (również jak zwykle) nie wiedziałam co mam z tym fantem zrobić- dodać czy skrócić. Więc wyszło mi coś pomiędzy: chciałam urwać fulę jednakże siedziałam jakbym miała czekać. Na szczęście kucyk okazał się w tej sytuacji mądrzejszy ode mnie, więc tupnął… i nawet nie dotknął drąga. Po tym skoku zagnieździło się u mnie w środku takie poczucie bezpieczeństwa i zaufania do tego konia, które daje mi nadzieję, że nawet jeżeli mi zdarzy się schrzanić to on nas jednak wyratuje :) Pomimo, że taki młody to jednak bardzo mądry kucyk <3

Wczoraj miałam lekki trening ujeżdżeniowy, który był kolejnym z serii „nic się nie zgadza”, ale tym razem bardziej mnie samej się moja jazda nie podobała niż Trenerowi. Pierwsze co zauważyłam to to, że nie mam pięty na dół w kłusie tylko staję w strzemionach anglezując. Niestety nie jest to wcale łatwe do zmiany. Potem jeszcze w kłusie ćwiczebnym doszły nogi za bardzo z przodu a góra ciała za bardzo z tyłu. Powinnam siedzieć w pionie, z czym nie byłoby problemu gdybym nie miała nóg :P Przez to, że one lecą mi do przodu, żeby zachować równowagę muszę się odchylić. Nie wiem jak robią to profesjonalni ujeżdżeniowcy, że nawet pomimo piafów i pasaży (kiedy to chyba koń mega wybiją) nogi im nawet nie drgną, a tymczasem przecież nie mogą być zupełnie sztywni, żeby utrzymać to wszystko w kupie. Wiem, że pan Łukasz chce jedynie poprawić mój dosiad, co wcale nie oznacza, że jest ona jakoś strasznie zły, lecz czym bardziej wgłębiamy się w ten temat tym więcej pojawia się problemów, z którymi na prawdę ciężko mi się uporać. Niestety zaczyna mnie to powoli przerastać… :(