Plama na honorze Sojuza

Wczoraj miałam pierwszy raz trening skokowy z panią Olą. Był on długi i wyczerpujący (około 1,5 godziny), tak więc Smok się troszkę zmęczył. Zaczęło się od ustawiania go w stępie. Trwało to wieki, ponieważ jakoś nie raczył opuścić tego swojego cudownego łebka na dół. Pani Ola mówiła że to dlatego, że jestem spięta i cały czas mam za mocną rękę.  Jednak gdy w końcu wygrałam tę bitwę (albo się rozluźniłam) przeszliśmy do łopatek, a następnie zakłusowań. Jednak wtedy na pierwszy plan uwagi Smoka weszły drzwi, które widział setki razy, jednak za każdym z nich wyglądały inaczej, a zarówno straszniej. W każdym razie gdy już przeszedł koło drzwi w miarę spokojnie, zaczęliśmy przejeżdżać przez drążki. Na początku było bardzo dobrze, ale z czasem puknięcia zdarzały się coraz częściej ( naprawdę, zobaczycie na filmie :) ).

Następnie zaczęliśmy galopy. Sojuz zrobił się nagle strasznie wesoły, może dlatego ze już od dawna nie galopował sobie od tak, ale w każdym razie było to denerwujące.

Po paru dłuższych chwilach zaczęliśmy jeździć linię z drągów na 6 fule. Chodziło o to żeby w pierwszej fuli po drągu przytrzymać, żeby skrócił krok, a następnie puścić by przy drugim drągu miał swobodę w szyi i dużo miejsca na odskok. Częstym błędem np. na zawodach jest to że w linii zamiast przytrzymać w pierwszej fuli, trzyma się na końcu tuż przed przeszkodą, przez to koń ma mniejszą swobodę (nie może zabaskilować) i zwykle robi się mu za blisko, co skutkuje zrzutką.

Nareszcie wyszło słońce, jednak nie oznaczało to niczego dobrego. Przez szparę w drzwiach wpadały promienie światła, co wywołało u Sojuza panikę. Nie chciał nawet podjechać do tamtej ściany. 

Przejechałyśmy jeszcze dwa razy drągi w drugą stronę i stwierdziłyśmy ze to nie ma sensu ponieważ Smok był strasznie zgrzany z nerwów, a ja również się strasznie zdenerwowałam. Pani Ola powiedziała, że z czasem o tym zapomni, jak zajmiemy go czym innym tak, wiec przeszłyśmy do skakania krzyżaczków (oczywiście po dłuższej przerwie).

Na szczęście pani Ola nie kazała mi jechać ich z kłusa (za co byłam jej dozgonnie wdzięczna), jednak i tak zdarzały się wpadki, z których (również na szczęście) Sojuzowi udawało się wyratować. Następnie krzyżak przeistoczył się w stacjonatę, a potem przeszliśmy do takiego dziwnego oksera z desek. Pierwszy skok był całkiem niezły, jednak już drugi z lewej nogi skopałam. Źle wymierzyłam do przeszkody, trafiłam w środek drąga przez co Sojuz wyłamał (również zobaczycie na filmie). Nie sądzę żeby wyłamał bo np. się bał ponieważ dwie minuty później już nie miał z nim żadnego problemu tak więc musiała to być moja wina. Po kilku pojedynczych skokach, zaczęłam jeździć małe parkury składające się właśnie z tych przeszkód. Raczej wszystko było ok, tylko czasami wychodził mi za bliski odskok.

Ogólnie trening mi się spodobał (oczywiście nie licząc historii z plamą słońca). Pani Ola robiła fajne ćwiczenia (plus nie kazała skakać z kłusa J). Oczywiście w skokach ujeżdżenie trochę różni się od tego na czworoboku, np. mówiła że na parkurze przy zakręcie powinno się mieć ciężar na zewnętrznym strzemieniu, żeby koń nie położył się w nim do środka (a to niespodzianka!). Tak więc mam nadzieję że niedługo spotkamy się ponownie (i miała rację, Sojuz zapomniał o plamie po jakimś czasie J).

Co do filmu o którym już wam wspominałam, niestety nie jestem w stanie przesłać go w domu (ach ten Internet!), dlatego mama weźmie go do pracy w poniedziałek i dopiero wtedy ukaże się on na blogu. Sorcia :*