Plan C :)

Chciałam was trzymać w napięciu i zaskoczyć wiadomością że Sojuz już nie kuleje (! :D !) ale wcześniej chciałam być pewna, że tak jest na pewno. Potrzebował kolejnych kilku dni odpoczynku, ale od kilku dni wprowadzam go już do pracy.

Dzisiejsza i wczorajsza jazda w sumie wyglądały całkiem podobnie, z tą różnicą, że wczoraj Sojuz miał mnóstwo energii w zanadrzu, a dzisiaj trochę mniej. No i jeszcze dzisiaj był fajniejszy w pysku, ale do ideału jeszcze mu brakuje. Jutro mamy pierwszy po przerwie trening ujeżdżeniowy z Panią Ewą.

Przez ten deszcz i błoto w ciągu ostatnich dwóch dni niestety zostałam zmuszona do jeżdżenia w hali,  gdzie Smok bał się wszystkiego! Normalnie boi się zamkniętych drzwi, ale gdy dziś otworzyłam drzwi z obu stron bał się tak samo. To co wyprawia w związku z tym swoim lękiem przechodzi ludzkie pojęcie! Naprawdę, moja mama może potwierdzić. Musiała zagrodzić wyjście z hali swoim ciałem, żebym nie wyjechała z hali dzikim galopem na “spłoszonym” Smoku. Za to bardzo lubię ten moment kiedy Sojuz idzie sobie spokojnie, a nagle podskakuje z czterech nóg gotowy do ucieczki i dopiero wtedy kapuje się, że to ruszyła się moja mama i nic mu się grozi. Zauważyłam również jaki on jest dżentelmeński. Gdy zwiewa dzikim galopem, nie bryka mocno, ponieważ nie chce mi zrobić krzywdy (przynajmniej tak sobie wmawiam :) ).

Co do samej roboty, to dzisiaj było całkiem nieźle. Robiłam dużo przejść, głównie skupiając się na rozluźnieniu głowy. Bywały lepsze i gorsze chwile ale już na końcu było ok. Po raz pierwszy robiłam dzisiaj zamierzony galop, który naprawdę jak na konia który go nie robił przez trzy tygodnie, był naprawdę dobry. Już nie mogę się doczekać jak zacznę skakać. Oczywiście powoli wdrażamy go do treningu, tak więc jeszcze chwilę poczekam, ale i tak dobrze ze nareszcie nie kuleje. Nareszcie również, możemy planować zawody na które pojedziemy, wiec mogę wam powiedzieć, że nasze pierwsze będą za trzy tygodnie w Rybniku, żeby dać Smokowi czas na przygotowanie się. Nie mogę się doczekać :)