Strzegom Horse Trials – pierwsze zmagania

Środowy dzień przebiegł tak jak każdy inny dzień na zawodach. Przed ujeżdżeniem wsiadłam jeszcze na chwilę na Czarka i Timona aby zobaczyły teren, rozejrzały się trochę i trochę się porozluźniały. Na Sir Scottym udało mi się trafić na godzinę w której można było objechać dookoła czworobok, tak na Chenaro było to niemożliwe. Przez to wjazd na czworobok konkursowy był jego pierwszym razem, a niestety czworobok został umiejscowiony tam, gdzie kiedyś była rozprężalnia do skoków, czyli pod samym lasem.

Start na Czarku był pierwszym w jednej gwiazdce. Na rozprężalni oprócz kilku przestarszeń kucyk chodził naprawdę dobrze, choć był lekko do pchania, ale też dzięki temu był rozluźniony w grzbiecie, galopował i kłusował luźno, elementy wychodziły zgrabnie i powabnie. Po wjechaniu dookoła czworoboku nagle sytuacja zmieniła się o 180 stopni ponieważ, kucyk spiął się na widok jakichś wywróconych doniczek koło czworoboku (plus został odłączony od reszty koni) i zaczął pędzić. Po wjechaniu na czworobok sytuacja się nie zmieniła. Wcześniej byłam przygotowana na to, że będzie on nieco do pchania jak podczas ostatnich zawodów w Strzegomiu i ta sytuacja nieco zbiła mnie z tropu. Dodatkowo zaskoczyło mnie i szczerze mówiąc trochę przestraszyło, że czworobok był zupełnie czysty, bez żadnych śladów. Ten z Was kto jeździ ujeżdżenie ten wie, że ślady na czworoboku pomagają w wykonaniu elementów takich jak wjazd na linię środkową, kół etc.

Początek czworoboku, pomimo spięcia był całkiem dobry, ponieważ to, że kucyk pędził pomogło mu zrobić dobre dodanie. Przy ustępowaniach niestety trochę za późno się orientowałam, powinnam się przygotowywać do nich kilka kroków przed literą, tak żeby wyszło w literze, a ja robiłam to dopiero w literze, przez co miałam mniej miejsca żeby dojechać do ściany.

Natomiast przez to, że Czarek się spiął żucie z ręki nie wyszło najlepiej, ale przynajmniej zrehabilitował się wyciągniętym stępem, który był całkiem ładny. Niestety dalsza część czworoboku była tylko gorsza. W galopach zaczęły się problemy, ponieważ Czaruś nie chciał mi podjechać do ściany przy której były rzucone te doniczki, podobnie przed kontrgalopem, przez co ja się spięłam dodatkowo, przez co on się jeszcze bardziej spiął. Jak się to wszystko skumulowało to wyszła zmiana nogi w kontrgalopie, ale za to bardzo ładna zmiana :P.  Drugi galop na szczęście udało mi się zrobić dobrze, aczkolwiek skrócenie było słabe. Łącznie dostałam 52,5 pkt, czyli nie najgorzej, ale mogło by być znacznie lepiej. Ja byłam ogólnie trochę zła na siebie, bo powinnam być bardziej skoncentrowana i mocniej zadziałać pomocami żeby go opanować, ale zdarza się.

Przed rozprężaniem Timonka obiecałam sobie, że ten czworobok postaram się pojechać na 100%. Na rozprężalni tak samo jak na Czarku jeździło mi się bardzo dobrze, bo nie miałam w ogóle problemów z głową, kucuś był podstawiony i wszystkie ruchy wykonywał bardzo dobrze.

Czworobok konkursowy na Scottym zaliczam do jednego z lepszych w życiu! Koń bardzo fajnie się prowadził i wykonywał wszystkie elementy tak jak chciałam, nie było żadnych niespodzianek. Poza tym ja, przez to że miałam już jeden czworobok, rochę wypaliłam adrenalinę i rzeczywiście byłam na tym czworoboku. Wszystkie ruchy były zaplanowane i przygotowane odpowiednio wcześnie. Jedyne co można by było poprawić to ustępowania, bo trochę za mało zadu zabierałam, oraz zagalopowanie z lewej nogi w którym Scotty się trochę podniósł i spiął. Poza tym jechało mi się supciaście, co się pokryło z wynikiem – 40,9 pkt!

Po ujeżdżeniu zajmowałam pierwszą pozycję na Scottym w krótkiej juniorskiej gwiazdce, Czarku byłam trzecia.

W czwartek do południa był przegląd weterynaryjny Sojuza (jak zawsze więc już nie opisuję) a ok 14.00 zaczęły się skoki CIC 1*J.

 

Szczerze mówiąc na Czarku nie jechało mi się zbyt dobrze, bo byłam spięta, bo jak zwykle się bałam że będzie wybijał zadem (a ja zlecę), przez to też nie miałam dobrej równowagi i nie panowałam nad moim ciałem, przez co Czaruś się denerwował. Na szczęście bardzo dobrze skakał. Co do parkuru to ogólnie nie był strasznie wysoki (115cm), ale pewną trudnością było, że był na trawie, tak więc trzeba było wkręcić hacele, ale co najważniejsze część przeszkód była lekko z górki, a część lekko pod górkę.

Oznaczało to, że do tych z górki trzeba było trzymać konie ciałem, bo konie mają tendencję do rozpędzania się, przez co przenoszą swój ciężar na przednie nogi, przez co tam mogą zdarzać się zrzutki. Z kolei do tych pod górkę trzeba było podjeżdżać, co prawda nie była to duża górka, ale w skokach takie rzeczy się mocno liczą. Parkur udało się przejechać na czysto, ale stylowo zdecydowanie nie był to dobry przejazd, przynajmniej tak to co czułam.

Na Timonie z kolei na rozprężalni skakało się całkiem nieźle. Skakał pełnymi skokami, nie przeganaszowywał się, starałam się mieć lżejszą rękę i żeby miał aktywny galop. Ale niestety na parkurze przez stres o tym zapomniałam i tak jak mi się wydawało, że jadę normalnym tempem, tak okazało się, że głównie jechałam do tyłu, przez co dokładałam fule w dystansie, w związku z czym na niektórych przeszkodach Timon nie był w stanie dolecieć. Przykładem może być okser nr 10 – w związku z tym, że zamiast robić półparady znów zaciągałam kucyka zaczął mi się przeganaszowywać i znów jak to się wszystko skumulowało, pomimo tego, że kucyk naprawdę się starał, wyszły dwie zrzutki i dwa punkty za czas. A to oznaczało że z 40,9 pkt zrobiło się 50,9 i wylądowałam na 2 miejscu przed crossem. Niestety nad tymi skokami będzie trzeba popracować w ciągu najbliższych trzech tygodni które zostały nam do Baborówka.

Jeszcze tego samego dnia miałam ujeżdżenie na Sojuzie i poszło całkiem ok, ale to już w następnym wpisie. Dzisiaj jeszcze czekają mnie zamykające zawody skoki na Sojuzie i muszę iść się szykować więc liczę na kciuki!