Czy macie może tak, że jak mówicie znajomym w klasie co robicie po lekcjach i że jest to akurat jeździectwo, to mówią Wam w zamian, że to jest proste? Że po prostu siedzi się na koniu i jedzie? Co w tym wielkiego? Nic trudnego? Że nie rozumieją zupełnie jak bardzo wymagający i pracochłonny jest ten sport? Bo ja tak mam.
Jest to coś czego uczę się od sześciu chyba lat... i wciąż się uczę.
Dzisiaj mieliśmy trening ujeżdżeniowy. Ćwiczyłam poszczególne elementy, wygięcia, łopatki, zagalopowania, dodania.
Czeka mnie niestety zmiana siodła skokowego. To co mam to Prestige Green Star 17" - siodło wszechstronne, które kupiłyśmy 2,5 roku temu.
Dzisiaj wstałyśmy rano, żeby jak najwcześniej zacząć trening.
Poniżej Ania Seroka na Manchester 0012 w czasie rozgrzewki:
Dzisiaj miałam w zasadzie pół godziny treningu ujeżdżeniowego (oprócz rozgrzewki i stępowania na końcu), bo nie chciałam Ryśka przemęczać przed zawodami.
Jak już wczoraj kowal założył Ryśkowi specjalną wkładkę śniegową (która tydzień temu zaginęła w błocie wraz ze zgubioną podkową), to dziś oczywiście na ujeżdżalni nie zostało ani płatka śniegu.
Finały pełne emocji. Każdy myślał, że dziś może pójdzie mu lepiej.
Wczoraj ćwiczyliśmy elementy ujeżdżenia. Na poniższym filmie kłus roboczy, po czym jest zatrzymanie, potem próbowałam Ryśka zebrać, a potem jest cofanie: A tu galop roboczy: I wreszcie kontrgalop: